फिका कफि । Insipid Coffee

English Translation

“ ... कता हिँडेकी ? खुरुक्क घर फर्की !”

पहिलो शब्द, अपशब्द थियो ।

मूल सडकबाट छुट्टिने गल्लीबाट कोही चिच्यायो । मैले मान्छे देखिनँ । स्वर महिलाको थियो, त्यो चिनेँ । अलि छिप्पिएको बाँस चिरिए झैँ कर्कश स्वर ।

म सधैँझैँ, बरन्डामा उभिएको थिएँ । सडकमा हिँड्ने यात्रीलाई अघिदेखि पछिसम्म नियाल्थेँ । म देख्थेँ, त्यहाँ सबै अनुहार नयाँ हुन्थेँ । पुरानो अनुहार हुन्थ्यो भने पनि मेरो बेहोसी हेराइले उनीहरूलाई सधैँ नयाँ नै देखिरहन्थेँ । अनि सडक खाली के हुन्थ्यो, म पिच्च थुक उछिट्ट्याउँथे ।

- - - -

“किन घरि-घरि यो केटो आँगनमा थुक्छ ? सबै टाटै–टाटा बसिसकेछ ! कस्तो फोहोरी बनेको ! घिन पनि नलागेको !”

घरमा आमाले मलाई यसै गरी गाली गर्नुहुन्थ्यो । दिदी पनि हो मा हो मिलाउँदै आगोमा घिउ थप्थिन । बुवा दिउँसो प्राय घर बस्नु हुन्न थ्यो, त्यसैले मेरो यो दैनिकीसँग अज्ञात हुनुहुन्थ्यो । म बुझ्थेँ, त्यो गालीमा प्रेम थियो । त्यो आफ्नो आँगन र आफ्नाले मलाई सुधार्न गरेको प्रयास थियो । म केही नबोली कोठामा पस्थेँ । एक छिनमा फेरी थुक्न निस्कन्थेँ । यो पल्ट अलि पर आँगनको बाहिर एउटा कुनामा ।

- - - -

म दुई वर्षदेखि डेरामा थिएँ । गाउँको दाजु सहरमा डेरा गरी बस्नुहुन्थ्यो । मलाई पनि परिवारले उनै दाइ सँगै बस्न पठाए । दाजुले मलाई कलेज खोज्न र भर्ना हुन मद्दत गरे । मलाई डेराको अनुशासन पनि सम्झाए । एक वर्षपछि उनको कलेज सकियो । उनी अन्यत्र सरे । त्यस पछि म एक्लै बस्न थालेँ ।

- - - -

सडकमा केटी देखा परि । यस्तै १२ वर्षकी हुँदि हो । लुते भएकाले अग्ली देखिन्थी । सेतो वृत्तले भरिएको रातो कुर्था लगाएकी । खाली खुट्टा कता हिँडेकी होला, मैले व्यर्थ उसलाई ध्यान दिएँ । तुरुन्तै अपशब्द सहितको कर्कश स्वरमा कोही चिच्यायो । त्यो उसकी आमा रहिछ । केटी स्तब्ध भई । उसका लामा खुट्टाहरू घुमे । ऊ मृगको पाठी जस्तै उफ्रदै उसकी आमा भएतिर कुदी । मैले पुनः सडकमा थुक उछिट्टाएँ । यस पटक मैले त्यो केटीकी आमाले बोलेको शब्दलाई पनि थुकेँ ।

- - - - -

- “गुड आफ्टरनुन !” छोटो हिलले सिडी चढ्दा बजाएको टक–टक आवाजले यसलाई पछ्यायो । माथिल्लो तलामा बस्ने केटी मसँग यसरी नै बोल्न सुरु गर्छे ।

कताबाट आएकी थिई थाहा भएन तर निक्कै खुसी देखिन्थी । उत्तिकै राम्री पनि । ऊ सिडी उक्लुन्जेल उसका र मेरा आँखा जुधे । मैले पनि “गुड आफ्टरनुन !” भनी सकेको थिएँ ।

- “सानो हेल्प गर्नुस् न ल !” उसले सिडी चढ्दाचढ्दै माथिल्लो खुट्किलोमा एउटा खुट्टा राख्दै उभिएर भनी ।

“कस्तो होला ?” मैले जिज्ञासु भएर सोधेँ ।

- “खास केही छैन ! अहिले आउँछु नि हजुरको रुममा !” उसले दोस्रो तलाको सिडी उक्लँदै जवाफ दिई । यति भनी सक्दा उसको रफ्तार क्रमशः तीव्र भएको थियो ।

- - -

म डेरा बस्न थालेको एक वर्ष भइसकेको थियो । कक्षा एघारको परीक्षा लेखेर घर गएको थिएँ । फर्केर आउँदा नयाँ केटी पनि यसै घरमा बस्न थालेकी रहिछ । सुरुमा ऊ मलाई घरबेटीकी आफन्त होली भन्ने लागेको थियो । तर पछि उसलाई पनि आफ्नै कलेजमा देख्दा छक्क परेँ । पहिला देखिसकेको हुनाले बोल्ने आँट गरेर सोधेँ ।

- “तपाई पनि यहीँ ?”

“हो त, रुमबाट नजिक लाग्यो अनि ।” तब मात्र मैले ऊ पनि डेरा बसेकी रहिछ भन्ने थाहा पाएको थिएँ ।

“बाई द वे, म ... ।” भन्दै मैले मेरो नाम बताएँ ।

अनि म चैँ भन्दै उसले पनि उसको नाम पूजा भएको  बताई ।

- - - -

त्यस दिन गफ भएको यत्ति थियो । उसको र मेरो कक्षा नमिल्ने भएकाले कलेज लाग्ने र सकिने समय पनि फरक थियो । मेरो कोठा तलामुनि र उसको कोठा तलामाथि भएकाले प्राय भेट हुँदैन थियो । भेट भई हाले पनि बिहान, दिउँसो वा साँझ विचार गरेर यसकै अघि अङ्ग्रेजी पारामा “गुड” थपेर सम्बोधन गर्ने गरिन्थ्यो ।

- - - -

मध्य पुसको महिना थियो । कसैले ढोका ढक–ढक पार्‍यो । त्यस दिन बिदा परेकाले म अलि ढिलो उठेँ । अनि सधैँ जाने गरेको पसल पुगेर आधा लिटर दूध ल्याएँ । दूध तताउन बसालेको मात्र थिएँ, बाहिर कसैले ढोका ढकढकाएको थियो । सायद घरबेटी ! मैले अनुमान गरेँ । पुस महिनाको भाडा केही दिन अघि नै बुझाई सकेको हुनाले घरबेटी नहुने पक्क थियो । मेरो पाइला बढो कैतुहलका साथ ढोका तिर बढे ।

मैले ढोका खोलेँ, अचम्म परेँ । पूजा रहिछे । त्यस दिन अरू बेला भन्दा पनि बढी हर्षित मुद्रामा उभिएकी थिई ।

- “गुड मनिङ्ग !” ऊ नै अगाडि बोलेर सदाझैँ आफ्नो धर्म पुरा गरी ।

मैले जवाफ फर्काउन नपाउँदै हातमा बोकिराखेको पारदर्शी सेतो प्लास्टिकको प्याकेट म तिर उचाल्दै उसले जोडेकी थिई - “आज मेरो वर्थ डे !”

“ह्याप्पि वर्थ डे । एण्ड मेनी-मेनी ह्याप्पि रिटन्स अफ द डे !” मैले प्याकेटबाट स्टभरि फ्लेभरका दुई वटा चकलेट निकाल्दै एक सासमा शुभकामना दिएँ ।

- “थ्याङ्यू ।” ऊ तुरुन्त बोली ।

- “गएँ है ! अरूलाई पनि बाँड्नु छ ।” यति भनी सक्दै ऊ मोडी सकेकी थिई ।

“हैन, कसरी ढोकै बाटै ! भित्र आऊ न ।” मैले पहिलो पल्ट कसैलाई जिद्दी स्वभाव देखाएँ ।

के खुस पर्‍यो  , म जान्दिनँ । ऊ आउन तयार भई । मैले ढोका पुरा उघारेँ ।

ऊ आएर म बस्ने गरेको कुर्सीमा बसि । म बस्ने पनि कसरी भन्नु, भएको कुर्सी त्यहीँ एउटै हो । उसले बजिरहेको रेडियो तुरुन्त बटारी ।

- “सोध्न त नहुने हो तर पनि सोधेँ है ! कति वर्ष पुग्यौँ ?” ऊसँग बोल्दै मैले भाडामा एक कप पानी र एक कप दुध बसाएँ ।

पहिला ऊ हाँसी - “कस्तो बाठो मान्छे तपाई ? म आजबाट १७ वर्ष पुगेँ । अनि तपाई ?” ऊ बच्चाझैँ सुनिन्थी ।

- “म साढे १७ ।” ऊ खित्का छोडेर हाँसी ।

पानी र दुध उम्लियो । कपमा एक चम्चा कफि राखेर मैले पानी र दुध भरेँ । पहिला उसलाई दिएँ । अनि मैले आफ्नो लागि खन्याएँ ।

“खै ! लेऊ न ! बाई द वे, तिम्रो वर्थ डे ट्रिट् ।” मैले हाँस्दै भनेँ ।

कफिको पहिलो चुस्की लिन साथै हामी दुवैको मुख बिग्रियो । कफि त खल्लो पो रहेछ । मैले गफको सुरमा चिनी सोध्नै बिर्सेछु ।

ऊ फेरी खित्का छोडेर हाँसी । मैले लाज मान्दै चिनी र चम्चा उसको हातमा थमाएँ ।

उसले हाँस्दै सोधी - “कति चम्चा लिनुहुन्छ ?”

“दुई !” मैले उसको अनुहारमा हेर्न नसकेर अर्कैतिर हेरेर जवाफ दिएँ ।

उसले मेरो कपमा दुई र उसको कपमा एक चम्चा चिनी हाली । अनि पहिला मेरो कपमा चम्चाले चिनी घोलिदिई । म अर्को चम्चा लिन फर्कँदै गर्दा …

  - “पर्दैन !” उसले मलाई भनी सक्दा आफ्नो कपमा पनि उही मेरो जुठो चम्चा घुमाई सकेकी थिई ।

“त्यो त मैले जुठो पारेको थिएँ ।” मैले बोली नसक्दै उसले एक पटक कफी खाएर टेबलमा कप राख्दै केही नभएको र किन आश्चर्य भएको जनाउने शैलीमा बोली - “ के भयो र ?!”

म जवाफविहीन अवाक् बनेर उभिँदो मात्र भएँ ।

उसले मैले भन्दा छिटो कफि सकी । एक पटक पुनः धन्यवाद भन्दै ऊ निस्की । ढोकामा मैले पुनः उसलाई वर्थ डे विस गरेँ ।

ढोका लगाएर बाँकी रहेको कफि समात्दा, रेडियोमा कृषि थोक बजार मूल्य बज्दै थियो ।

- - -

किन ऊ पुनः मेरो कोठामा आउँदै छे । म अज्ञात छु । म हठात् कोठामा पसेँ । परीक्षाको मारामारमा कार्पेटमा कुचो परेको छैन, स्पर्श गराएँ । टेबलमा छरिएका किताब मिलाएँ । ब्लाङ्केट पट्याएँ । ओछ्यान मिलाएँ । किचन भएको एउटा कुना सफा थियो । काम घट्यो खुसी भएँ । पर्दा उठाएँ, झ्याल खोलेँ । क्या ! उज्यालो कोठा । आफै दङ्ग परेँ ।

ढोका उस्तै गरी ढक–ढक गह्यो  । ढोका खुल्लै थियो । ऊ ल्यापटप बोकेर आइछे । कलेजको प्रोजेक्टको लागि उसलाई सहयोग चाहिएको रहेछ । मैले पहिले आफूले बुझाएको प्रोजेक्टमा थपघट गरेर उसलाई दिएँ । यस पटक चाहिँ उसलाई चिनी नहाल्ने गल्ती नगरी कफि “सर्व” गरेँ । अघिको घटना सम्झेर होला, ऊ एक पटक उसै गरी हाँसी । कफि पिई सकेर, कफि र सहयोगका लागि धन्यवाद दिँदै ऊ निस्की ।

- - - -

कौसीको आधा भाग डेरा बस्नेहरूलाई छुट्ट्याएको थियो । हामीलाई त्यहाँ लुगा धुन र सुकाउन सुविधा थियो । जाडोमा घाम ताप्न पनि सजिलो थियो । मसँग बस्ने दाइ कौसीमा गएर पढ्थे । मलाई भने आफ्नै कोठा रमाइलो थियो । बरु कोही बेला बरन्डामा उभिएर सडक नियाल्थेँ । अनि पिच्च पिच्च थुक्थेँ ।

- - - -

मेरो बाह्रको परीक्षा सकियो म पूरै फुर्सदिलो भएँ । नत्र कलेज धाउन्जेल एउटै रुटिनमा दिन बित्थ्यो । कलेजबाट फर्केर, धोएको लुगा लिन म दिउँसो कौसी उक्लन्थेँ । प्राय दिन, उनै पूजा त्यहाँ पढ्दै भेटिन्थी । कुनै दिन ल्यापटप चलाउँदै हुन्थी । कहिलेकाहीँ, पढाईको बारेमा सोध्थी, म जानेको सिकाई दिन्थेँ । अनि लुगा लिएर कोठा फर्कन्थेँ ।

मैले उसलाई घर फर्कने केही दिन अघि नै जाँदै छु भनेर सुनाएँ ।

उसले मलाई मैले यतिन्जेल गरेको सहयोगका लागि धन्यवाद दिई ।

कोठा फर्कन, सिडी ओर्लँदै थिएँ उसले बोलाई,

- “सुन्नु न” म उभिएँ र उसलाई हेरेँ ।

- “त्यो चिनी बिनाको कफि ! …”

"हैन ! अझै बिर्सेकी छैनौँ ?!” मैले ऊ बोल्दा बोल्दै बोलेँ । अनि हाँस्दै तल झरेँ ।

- - - -

केही दिन पछि, काकाको छोरी मेरो कोठामा बस्न भनेर आइपुगिन् । घरबाट पैसा र किनेर लानुपर्ने सामानको लिस्ट पनि पठाउनु भएको थियो । मैले केही दिनअघि नै घरबेटीसँग मेरो कोठामा बहिनी बस्ने कुरा गरिसकेको थिएँ । ऊ आएकै दिन म कोठाबाट निस्केँ । जाने बेलामा पूजालाई सम्झेँ । भेटेर जाऊँ र बहिनीको परिचय पनि गराईदिउँ भन्ने लाग्यो । उसको कोठामा ताला झुन्डेको रहेछ । म पनि सामान किनेर घर फर्किएँ ।

- - - -

घर आइपुगेको भोलिपल्ट, दिउँसो म रुखको छायामा पल्टेको थिएँ । दिदी मेरो लुगा धोइदिँदै थिइन ।

-- “भाइ, को हो पूजा ?” लुगा धुदै गर्दा मलाइ सोधिन ।

“मेरो देखि माथिको तलामा बस्ने केटी हो तर कसरी चिन्नु भो ?” मैले चकित पर्दै सोधेँ ।

दिदीले मलाई निलो मसी लतपतिएको कागज देखाउँदै भन्नु भयो, “हेर त यो, तेरो सर्टको गोजीमा थियो । भिजेर केही नबुझिने भयो ।”

चिठी जस्तो देखिने त्यो कागजको अन्तिममा एउटा शब्द पूजा मात्र बुझिन्थ्यो । बाँकी शब्द पानीले लतपतिएर बुझ्दै नबुझिने भएछ । मेरो सर्टमा त्यो कागज कसरी आयो म आफै छक्क परेँ ।

-- "अनि तैँले बुझिनस् ?" दिदीले मेरो सर्ट सुकाउँदै भन्नु भयो ।

"के दिदी?" मैले सोधेँ तर दिदीले कुनै उत्तर दिनुभएन ।

- - -

म सधैँ उल्टो पारेर सर्ट सुकाउने गर्छु । एक दिन सुकेपछि लिन जाँदा सर्ट सुल्टिएको थियो । मैले नै सुल्टो सुकाएको रहेछु भनेर वास्ता गरिनँ । तर अहिले भने, त्यो सर्ट र फिका कफि मेरो दिमागमा एकैपल्ट नाच्न थालेको छ । भर्खरै दिदीले धोएर सुकाएको पानी चुहिँदै गरेको सर्टमा हेरेँ । यसमा त इस्त्री पनि गरिएको रहेछ । ....